На фоне цяперашняй палітычнай сітуацыі ў Беларусі (чарговая перамога на выбарах нашага нязменнага лідэра, рост незадаволенасці і апазіцыйна настроеных людзей - хоць, як па мне, людзі проста стаміліся і жадаюць пераменаў, і, як следства ўсяго гэтага, арэшты, звальненні, беспрацоўе і жаданне знайсці сябе дзесьці яшчэ) вельмі падыходная кніга. Падзеі твора ставяцца да 2010 года, што лёгка адгадваецца па згаданым "хваляванням". Хоць вось ён 2020, а сітуацыя не змянілася, а дакладней - пагоршылася. Галоўны герой - Алег - уцякач з Краю ў Польшчу. У пошуках лепшага жыцця, у пошуках сябе. Не магу сказаць, што галоўны герой выклікае сімпатыю. Хутчэй гэта такі сярэднестатыстычны прадстаўнік моладзі: не да канца выветраны максімалізм, жаданне змяніць нешта, скандуючы крычалкі на плошчы і ўворачваяся ад страшэнных касманаўтаў урада і, вядома ж, упэўненасць у тым, што дома лавіць няма чаго.
Часам Алегу падавалася, што з яго радзімы, як і з Украіны, валяць усе, хто маюць рукі і ногі. І дарагі кошт шэнгенскай візы ніяк не спыняе гэты працэс.
Хоць сам так-сяк скончыў ПТВ, а працаваць не хочацца.
Як жа херова так жыць і кожны дзень уставаць зранку на працу.
Ды і наогул пахваліцца якімі-та ўменнямі або дасягненнямі хлопец не можа.
Сам ён не мог пахваліцца такімі ўменнямі, за сваё жыццё навучыўся хіба што спрытна адкаркоўваць піўныя бутылькі.
І інтарэсы ў хлопца стандартныя: футбол (ну хутчэй, фанат замясіць, а не матчаў), канцэрты і нянавісць да прадстаўнікоў улады (All cops are bustards). Даволі кволы спіс. Хоць канцэнтрацыя такіх вось хуліганаў у 2010 годзе на Нямізе проста зашкальвала. Такім чынам, праца - не варыянт. А яшчэ армія ўжо цягне свае дрыжачыя ручкі да нашага юнаму Каліноўскаму. Але Алег не дурань. Дурні працуюць на дзядзьку з 9 і да 6, а Алег атрымлівае дапаможнік палітычнага мігранта ў Польшчы. Але ж праўду кажуць, што ў падарожжа вы ўсё роўна бераце сябе з сабой. Так і ў Алега атрымалася. "Лепшае" жыццё павярнулася нявызначанасцю: пашпарт у аддзеле міграцыі, адсутнасць працы і досыць сталага месца жыхарства, але затое дапаможніка хапае на піўко. Вось і ўся мэта жыцця Алега - збегчы. Неяк вельмі пуста, асабліва, беручы пад увагу той факт, што на радзіме за ім па факце ніхто і не паляваў. Хіба можна лічыць важкай падставай для пошуку палітычнага прытулку 15-дзённы арышт? Хто зараз такім пахваліцца не можа? Да кожны другі. І калі галоўны герой выклікае хутчэй раздражненне, то хітраспляценні сюжэту і ўсе здавалася бы неверагодныя авантуры, у якія аўтар упісвае беднага Алега, вядома інтрыгуюць. Вельмі спадабаліся флешбеки героя, якія дапамагаюць стварыць яго вобраз і зразумець, што ж ён за чалавек. Вызначана аўтару ўдалося зацікавіць стылем апавядання. Люблю, калі і сюжэт, і героі выклікаюць эмоцыі (хоць і не станоўчыя). Досыць гарманічна ўпісаў аўтар любоўную лінію галоўнага героя і Машы. І гэтыя адносіны вельмі моцна нагадваюць адносіны нашага героя і пакінутага краю. Для Машы вобраз бунтара-мігранта апынуўся нашмат больш цікавым, чым рэальны прататып. І халодны рамантызм, захопленасць простымі радасцямі і таямнічы прыхільнік хутка змяніліся нудой і раздражненнем, калі пані якая ўсвядоміла, што за шырмай то нічога і няма. І хутка зрабіла ногі да больш самавітаму кандыдату, пакінуўшы пасля сябе мучайце хлопца.
Ён хацеў затрымаць яе, усімі сіламі і ўсімі спосабамі, каб нічога не мянялася, каб яна проста была побач і нікуды не адыходзіла. У яе вачах ён выглядаў вартым жалю. Так і было.
Не застаўся без увагі і той факт, што наш кухонны рэвалюцыянер да непрыстойнасці удачлівым! Столькі разоў трапляць пад прыцэл праваахоўных органаў і кожны раз выходзіць сухім з вады! Тэма міграцыі, пошук сябе, пачуццё здрады - аснова твора. Хто доўга жыве ў чужой краіне зразумее пачуцці галоўнага героя. Але ўсё ж такі тое, да чаго падштурхнуў Алега пераезд (добра, уцёкі) - проста страшна. Як па мне заўсёды лягчэй вінаваціць кагосьці і ненавідзець, што і адчуваецца ў думках героя. Хацелася б яшчэ прайсціся па канцоўцы, але не буду псаваць інтрыгу. Адзначу толькі тое, што я да апошняга радка думала, што гэта вынік зблытаць свядомасці спячага чалавека.
8 понравилось
