Крывавы патоп

"...Хiба можа быць прызнанай улада, - пiсаў Будны, - якая ўсiм жадае зачынiць рот, а аднаму цi тром дазваляе папусцiць лейцы, каб пiсалi, што захочацца? Я прызнаю ўладу i асуджаю беспарадак, але я называю ўладай не тое, што ты; у цябе ўладай з'яўляецца тая, што аднойчы прынятая i патрабуецца тром, ахоўваецца ўсiмi сiламi (нягледзячы на тое, добра гэта цi блага); для мяне гэта не ўлада, а тыранiя i рабства, вельмi падобныя на папскiя. Улада была б, калi б не гасiлi дух, усё выпрабоўвалi i прымалi тое, што аказалася лепшым... Дай нам Божа такую ўладу, пры якой мы не думалi б аб сабе, не прынiжалi iншых, дазвалялi казаць праўду адзiн аднаму, не лiчылi б сябе бязгрэшнымi..."