Цитаты из книги Нічые

Дзе два беларусы, там абавязкова тры партыі.

"Нічога не баяцца, нічога не аналізаваць, не шкадаваць ні аб чым - проста жыць, як усе, і гары ўсё агнём!"

А раз ідэя для вас засціць чалавека, дык гэта г..., а не ідэя!

Як жа ж доўга ішоў ён да гэтай ночы! Да гэтай вось хвоі! Чаму не верыў розным кніжкам, у якіх мудрыя людзі пісалі пра слодыч адзіноты, пра раскошу адчування зліцця з прыродай, пра шчасце “ні-чога-ні-ад-кога-не-хацення”... Не, усё скончана! Да д'ябла вашыя рэвалюцыі, войны, вашыя межы і радзімы! У Бога няма ні межаў, ні граніц, ні нацыянальнасцяў!

любая выпадковасць — вынік заканамернасці.

Думай! На тое і галава чалавеку, каб думаць, дзе выпіўкі раздабыць.

"Вечна нешта дзеляць, вечная крыважэрнасць - дзікія, дурныя маскалі, прасці Госпадзі".

<...> пераломныя часы сапраўды часта нараджаюць выбітных асоб,а такія асобы заўсёды нязручныя — для любой улады, для любой сістэмы...

Такія сем’і, дзе чалавек меншы за жонку, звычайна шчаслівыя, і яшчэ ў такіх (заўважыў Трухановіч) чамусьці часцей нараджаюцца дзяўчынкі.

Да беларускай мовы трэба яшчэ права допуску мець, трэба заслужыць гонар быць да яе далучаным.

«Мова — гэта табе не язык!»…

І вайна, і Чарнобыль — наш няўціхны боль

"Могуць і нашыя шкадаваць, але па-свойму неяк: адно вока плача, а другое цікуе, каб свайго не ўпусціць".

"яўрэі Хрыста распялі, а цыгане знялі з крыжа".

"...у гэтым жа і ёсць план... Патрошку даць зразумець, што ты — казюрка, муха з абарванымі крыльцамі, бегаеш па стале і думаеш, што бегаеш сам па сабе, а над табой зверху — палец, які калі захоча, тады і апусціцца... Што ж ты хацеў? У гэтым план: пасяліць страх, зламаць, запалохаць брата, матку...".

"'...як той мужык, што вечна ўступаў ці ў партыю, ці ў г..но".

Хоць у нас мова блізкая да расейскай, але яна як мінімум ёсць. А што швейцарцам, аўстрыйцам рабіць? Бельгійцам? У якіх роднай мовы зусім няма?

сам плаваць не ўмею, затое на сухім беразе навучу любога.

Слова трэба любіць, ашчаджаць — як ваду ў пустэльні, не крыўдзіць, бо крыўды яно не даруе...