Цитаты из книги Запіскі Самсона Самасуя

Так страхагент запоўніў анкету: 1. Пасада ... мястэчка Шапялёўка Магілеўскай акругі. 2. Прозьвішча ... страшны агент, як кажуць сяляне. 3. Імя ... Дзямід. 4. Як па бацьку ... сын селяніна. 5. Сацыяльнае пахаджэньне ... згодна тэорыі Дарвіна. 6. Узрост ... 2 аршыны 7 вяршкоў. 7. Пол і сямейнае палажэньне ... сямейны хлапец 50 гадоў. 8. Асьвета ... Электрычнасьці няма, выключна газай. 9. Прафэсія ... 64 рублі 78 капеяк. 10. Пэнсія ... яшчэ не даслужыўся. 11. Маёмасьць ... жонка, трое дзяцей. 12. Партыйнасьць ... бязьбілетны партыец.

Толькі дзьве школы я прызнаў здавальняючымі з боку вучобы. Вучні не навучыліся грызьці навуковае каменьне сваімі маладымі зубамі. Яны ня ведаюць, хто кіруе рознымі галінамі гаспадаркі і культуры ў Саюзе, на Беларусі, ня ведаюць, што такое фашызм, імпэрыялізм, нават ня ведаюць, хто кіруе асьветай у раёне! На гэтыя недахопы нельга глядзець праз памяншальнае шкло (я ўсім так і гаварыў!), нельга адгаварвацца, што яны малеча і шмат чаго не разумеюць. Хто ў гэтым вінен? Зразумела – настаўнікі, гэтыя ліхтары ў раёне! За гэта ўпушчэнства я добра прашмараваў іх.

Мужчыны шмат пілі гарэлкі і моцнай густой, як сыроп цягучай, настойкі, замацаванай гарэлкай. Дзьве тры шклянкі апошняй дзіўны настрой выклікалі ў мяне. У сваіх мускулах я заўважыў нейкую тэхнічную адсталасьць: зьявілася нястрыманае жаданьне прыхіліцца да пляча Крэйны, захацелася, як жывёліна, глядзець у яе бяздонныя вочы, узяць яе мікраскопныя рукі ў свае і гладзіць дзяўчыну, як курачку натапурачку; хацелася сьпяваць ёй гымны, упрыгожыць яе чало ружамі, уськінуць ёй на плечы шаўковыя тканіны і замацаваць уладу над ёю моцнымі пякучымі пацалункамі. Бачачы мае электрафікаваныя вочы, Крэйна адхілілася ў бок і частавала мяне: – Ежце, ежце, а то нічога ня будзе!