Цитаты из книги Руны Перуновы

Святло смяецца. Цьмее зло.

На Беларусь вяртаецца Бог. Беларусы ўспомнілі, Што яны беларусы.

Ты задумаў мяне Мудра а дасканала. Я пахібіў Твой плён, І сябе я за гэта віню.

Дык хто наслаў спакусу, Гад ці Бог? Хто Еву хітрым надзяліў імпэтам? Калі б Адам спакусу перамог, Ці мы былі б цяпер На свеце гэтым?

Беларусы ўсіх краёў, яднайцеся! Нас няшмат, а будзе менш яшчэ, Як адступім, зломімся пад націскам, Як ад нас рашучасць уцячэ.

Хто нявінных гняце, Тога Бог пакарае.

Дні на зямлі твае, Як дзень адзін. Калі ён скончыцца - Ніхто не скажа. Ты знікнеш - Не заўважыцца прапажа. Рацэ няўцям, Як шмат растала льдзін.

Ад «не трэба, не трэба» Да «святло патушы»...

Каханне і веру не трэба Усім выстаўляць напаказ: Душа толькі чуе і неба.

Паэма

Мне цябе не стае Тае...