Цитаты из книги Лабух

"Айчына – лёс і магілы".

"Паэту, каб мець, трэба страчваць. І быць адзінокім у страце".

"П'яніца разумее карысць бескарыснага... Радасць кветкі, якая не вырасла, таму яе нельга сарваць..."

"Няхай сабе ўсё трашчыць, рушыцца, развальваецца, распадаецца, нічога такога, пра што можна было б пашкадаваць, у жыцці і няма, нічога істотнага, апроч руху да жанчыны, гэтага ні ў чым і ніколі не звыклага, кожны раз нязнанага шляху, якім вядзе цябе страсць, маланкай запаленае жаданне...".

"Не тое, каб я надта баяўся памерці. Я баяўся не жыць".

"З усіх жывых істот на свеце няма істоты больш бязлітаснай, чым жанчына".

"Выгляд аголенай жанчыны – свята вачэй, з якога пачынаюцца для мяне ўсе астатнія святы, якіх без першага свята не бывае".

"...быць беларусам – бяда. Ды што зробіш? Гонар не дазваляе кімсьці іншым стаць".